Een mooi einde van een week pelgrimeren

Strijklicht heef iets magisch. Esther verlaat Disibodenberg, de plek waar Hildegard von Bingen de eerste veertig jaar van haar bestaan als non gewoond heeft. Ze besluit haar pelgrimstocht hier te beëindigen. Met dit licht in haar ogen.

Traumschleife

De loop zit echter nog in haar benen. En gevraagd naar onze top vijf mooiste rondwandelingen in het hart van de Hunsruck is de keuze niet zo moeilijk. Ze sluit het hek van de tuin achter zich en start met de 14 kilometer lange Stummorgelweg: een rondwandeling van hek tot hek.
Esther wilde weg van de weg: ‘ik wilde weer die afwisseling ervaren van de tweede etappe, van bossen, weiden, valleien, picknicken aan het water. En de Stummorgelweg heeft dit allemaal!

De Traumschleife staat in het teken van de orgelbouwfamilie Stumm, afkomstig uit het naburige dorp Sulzbach. De familie Stumm behoort tot de beroemdste orgelbouwers van Duitsland en heeft vanaf de 17de eeuw zo’n 400 orgels gebouwd die nog overal in Duitsland bespeeld worden.

De plechtigheid

Esther heeft haar unieke pelgrimspaspoort met stempels en parafen van Conny Sprinkhuizen met trots en vreugde verdiend. De officiële ‘plechtigheid ‘ voltrekt zich aan het einde van dag vijf.
Dag zes is Esther vrij.

Rust en stilte hebben Esther het meest verrast

Gevraagd naar wat Esther het meest verrast heeft op haar pelgrimstocht antwoordt ze spontaan: ‘de rust en de stilte’.
‘Je gaat beter luisteren en kijken. Ik heb zoveel bosdieren gezien, elke dag weer. En overal dat geritsel. En die heerlijke geuren van het voorjaar. Dit is echt een prachtige tijd om te wandelen. Ik heb in totaal misschien vijf mensen ontmoet op mijn route tot aan Monzingen. Daarna werd het drukker vanwege de wijndorpjes waar je door en langs wandelt. ‘

‘Wat mij bij Hildegard von Bingen verrast heeft is haar gevoeligheid voor de natuur, haar kennis over de helende werking van kruiden, haar kennis van dieren en haar spiritualiteit. Ik kende haar alleen van naam dus was deze tocht echt een eerste kennismaking. En die smaakt naar meer.’

Etappe 2 knalt er echt uit

Zoals we dat aan iedereen vragen moest ook Esther er aan geloven. Terugkijkend op de etappes die ze gelopen heeft mag ze een top 4 samenstellen.
Ze roept meteen: ‘etappe 2 op 1! Die knalt er echt uit!’ ‘Ik voelde me die dag geborgen en veilig. En ik genoot van de afwisseling. Van het bos naar de weidse uitzichten en dan weer de kabbelende beekjes met hun bruggetjes en de bosweiden. Heerlijk. ‘

‘Etappe 1 staat op de tweede plaats. Ik vond deze etappe spannend; al dat klimmen en dalen; en niet te vergeten het verrassende begin met het rotskerkje in Idar Oberstein. Geweldig.’

‘Tussen etappe 3 en 4 vind ik het moeilijk kiezen. Disibodenberg is natuurlijk echt een hoogtepunt, maar je loopt wel zo’n anderhalve kilometer langs de snelweg. Dat is echt jammer.
Toch staat etappe vier bij mij op de derde plaats.

En etappe drie op vier. Die etappe moet ik misschien nog eens overdoen, want achteraf heb ik een aantal hoogtepunten gemist en het ging ook nog hard regenen en onweren. Voor mens en hond niet fijn om dan in de open lucht te zijn. ‘

Laatste dag: nagenieten