‘Er zit iets moois in vergankelijkheid’

Het rottende fruit, her en der onder de bomen verspreid, trok Meta’s aandacht. 

Van tevoren had ze nagedacht over het thema ‘Eten en drinken’ van de najaar-schilderweek. Maar eenmaal in Bollenbach liet ze die gedachten los en ging aan de slag met rotte appels.
Meta: ‘Dat is tenslotte ook eten. Voor de vogeltjes, de insecten, de schimmels. Zo’n verhaal heb ik dan in mijn hoofd als ik aan het schilderen ben. En ik hou gewoon van de schoonheid van vergankelijkheid’.
Tussen neus en lippen zegt ze ook nog even iets over ‘het vergaan van de wereld’. Dan stapt ze snel over naar haar liefde voor het schilderen van tulpen. Vooral uitgebloeide tulpen boeien haar.

Het heilig vuur

Meta was samen met haar moeder gekomen. ‘We houden allebei van schilderen en mijn moeder wilde sowieso heel graag een keer naar Bollenbach. Het is fijn om een doel te hebben als je samen op pad bent. In dit geval dus de schilderworkshop.’

Trudy beaamt dat het haar heel leuk leek om samen met haar dochter iets te doen. ‘Al nadenkend kwam ik al snel uit bij Conny in Bollenbach. Ik ben nog niet zo lang geleden verhuisd en in mijn nieuwe huis heb ik een schilderkamertje ingericht. Ik hoopte dat het heilig vuur zo weer zou gaan branden, maar daar had ik blijkbaar Conny voor nodig. Ik vond het verrassend leuk om in een groep te schilderen. Dat had ik nog niet eerder zo gedaan. En ik heb mezelf voorgenomen gewoon weer te beginnen met schilderen. Elke maandagmiddag met app-of skypecontact met Conny als ik dat nodig heb.”

‘Volledig dedicated schilderen’

Meta heeft wel ervaring met het schilderen in groepen: ‘Ik heb elke maandagochtend tweeëneenhalf uur les, waarvan effectief anderhalf uur. Maar dit is echt wel iets anders. 5 tot 6 uur schilderen op een dag en dan de volgende dag weer brengt je in een soort flow. De lunch was een moment om alles even te laten bezinken. ’s Middags kun je meteen weer verder met je nieuwe inzichten. Je bent hier echt om te schilderen, volledig dedicated aan het witte doek.’

Een ‘lift’ voor mijn schilderij

Op mijn vraag wat ze deze week geleerd heeft, zegt Meta dat haar neiging tot priegelen soms een meerwaarde kan hebben. Ze merkt op dat wanneer ze vastzit, ze zich op details richt. ‘Maar van Conny heb ik geleerd dat als het er toch eenmaal staat, het mijn schilderij een ‘lift’ kan geven. Eenmaal aangebracht, kan het effect ervan verrassend zijn.’  

Ze voegt er nog aan toe dat ze zeker niet altijd tevreden is over het resultaat van haar werk, ‘maar nu wel. Het eerste schilderij vind ik mooier dan het tweede. In het eerste zit meer rust. Maar beide schilderijen krijgen thuis een plek. Waarschijnlijk waar nu wat herfstlandschapjes hangen.’ 

‘Groots werken‘

Ook Trudy is niet ontevreden over haar resulaat. Wat ze vooral heel leuk vindt is dat Conny haar ‘groots’ heeft laten schilderen. Ze vertelt:
‘Op onze vrije dag zijn Meta en ik zomaar een kerk in Cochem binnengewandeld. We werden allebei getroffen door de prachtige glas-in-lood ramen. Dat wil ik ook, dacht ik. Ik ben altijd maar aan het priegelen. Groots werken is niets voor mij. Maar ik vond het erg leuk om te doen. Ik ben achteraf best trots dat ik mijn ‘schilderblokkade’ heb overwonnen en twee schilderijen heb gemaakt.’

Een totaal andere mindset is heel gezond

Anneke had ook nog nooit een week lang achter elkaar geschilderd, evenals de andere cursisten. Wat opvalt is dat iedereen het als best intens heeft ervaren. Tegelijkertijd vond iedereen het heerlijk om zo in een flow te raken en te genieten van het alleen maar bezig zijn met schilderen.
Anneke vertelt dat ze de zomer voorafgaande aan de schilderweek erg getobd heeft met haar gezondheid. ‘Ik ben tweemaal kort achter elkaar geopereerd. Het is dan heel gezond om even in een totaal andere mindset te zitten. Als ik schilder weet ik niet meer dat ik ziek ben. Ik geniet van het werken met kleur, van het verleggen van mijn grenzen en zeker ook van de leuke groep.’ Margreet vult aan: ‘De gemoedelijkheid, de losheid, de gelijkgestemdheid en het gemak waarmee iedereen met elkaar omging, hebben mij echt verrast’

Verwennerij, lekker eten, thuis-gevoel, vakantie

Anneke was vooral verrast door de verwennerij, het lekkere eten, het gevoel van welkom ‘alsof je thuiskomt’. ‘Ik was er echt even helemaal uit.’
Anneke vond het ook fijn om door Conny uitgedaagd te worden in haar schilderwerk en haar grenzen te verleggen. ‘Zo leerde ik bijvoorbeeld heel bewust de techniek van nat in nat schilderen te gebruiken .’

De combi van schilderen en wandelen

Margreet had vol overtuiging voor de schilderweek in de Hunsruck gekozen. Ze wilde naast schilderen ook graag wandelen in een mooie omgeving en dat is gelukt. ‘Ik heb echt genoten van de combinatie schilderen – wandelen: drie dagen wandelen, vier dagen schilderen. Margeet is speciaal een dag langer gebleven om te wandelen. Op de dag van haar vertrek wandelde ze van Bollenbach naar het station in Kirn (17km). Dit heeft nog nooit iemand van de schildercursisten gedaan, maar Margreet draait er haar hand iet voor om. ‘Heerlijk’, zegt ze. ‘En de Hunsruck is zo mooi!’

‘Ook de vrije woensdag was fijn’, gaat ze verder ‘Even de toerist uithangen. Stukje rijden met de auto, genieten van Traben Trarbach aan de Moezel en het landschap. Weer heel anders dan wat je vanuit de trein ziet.’

Op de vrije woensdagavond kregen de cursisten een film-etentje aangeboden. Voor wie dat leuk vond, werd de film “Pranzo di Ferrogosto van Gianni di Gregorio” vertoond. De deelnemers konden tussendoor genieten van een menu gebaseerd op de gerechten uit de film. Geheel in stijl met het thema van de week “Eten en drinken”.

Wegknippen

Margreet heeft net als Trudy en Meta twee schilderijen afgemaakt. ‘Het eerste schilderij heb ik me wel aan het thema ‘Eten en drinken’ gehouden, het tweede schilderij werd iets heel anders. Ik had in eerste instantie bedacht om een collage te maken van alle indrukken die ik tot dan toe had opgedaan. Maar dat werd niets. Normaal gesproken knip ik de stukken eruit waar ik niet tevreden over ben. Maar Conny liet mij het meeste gewoon wegschilderen. Toen moest ik het schilderij omkeren en heb ik herfstige distels over de rest heen geschilderd. Het resultaat is verrassend mooi geworden vind ik zelf!

‘Lekker alle kanten op schilderen‘

Margreet werd erg vrolijk van wat ze van Conny leerde. ‘Ik was dus gewend om dingen die me niet bevielen weg te knippen. Nu heb ik geleerd dat ik er beter gewoon overheen kan schilderen. En mijn verfstreken deed ik ook altijd een kant op. Het wordt veel levendiger als je alle kanten opschildert. Dan krijg je niet zulke saaie vlakken als achtergrond en hou je de kijker langer vast’.

Klik hier voor contact.