Slingers voor Venetië

Venetië is voor mij een groot feest. De stad een grote slinger van schitterende panden en pleinen, gelegen aan kronkelende waterwegen met elkaar verbonden door prachtige bruggen en bruggetjes.
Het was dan ook niet zo moeilijk om een passende eetfilm te vinden bij het thema van de afgelopen schildercursus (10-17 augustus): Waar hang jij slingers voor op?
Ik moest gelijk denken aan de film van Silvio Soldini ‘Pane e Tulipani’, die ik in 2000 voor het eerst gezien had in Nijmegen. Het grappige is dat eten niet eens de hoofdrol speelt in de film maar dat ik me toch vooral veel eetscenes herinnerde. Wat zegt dat over mij? Of over de eetscenes natuurlijk.
De Bollenbachse schilder-en filmzomer



Sinds vorig jaar is er in de Bollenbachse schilderzomer een traditie van filmdiners ontstaan, passend bij het thema van de week.
‘Pane e Tulipani’ speelt zich voor een groot deel af in het minder toeristische Venetië. Toch krijg je genoeg mee van de stad om je heerlijk onder te dompelen in je eigen herinneringen. Want wie is er nou niet in Venetië geweest?
De hoofdpersoon van de film, Rosalba Barletta, opvallend genoeg niet en zij besluit om zich al liftend in deze stad te laten afzetten, nadat ze de vakantiebus met haar familie er in gemist heeft.
Wat volgt is een heerlijke romantische, humorvolle en her en der ook wat zoete en sentimentele feel-good film. Perfect voor een zomerse avond in Bollenbach.
Dat vonden de cursisten ook. Zij hebben zich allemaal laten verrassen door deze film, de muziek en natuurlijk door het menu met gerechten en wijn uit de Veneto, gereserveerd aan het begin, halverwege en na het eind de van de film:
- Spritz
- Bruschetta met tomaat, mozzarella en basilicum
- Minestronesoep
- Risi e Bisi
- Prosecco, koffie en vruchtentaart (met verse vruchten uit de tuin)
