Muziek, theologie, massagetherapie en een tussenjaar

17 september is de gedenkdag van Hildegard von Bingen. Zij overleed in 1179. Vele eeuwen later arriveert onze pelgrimsgroep juist op die dag in Bollenbach. Oma Douzen heeft ter gelegenheid hiervan speciaal een kaarsje uit Nederland meegenomen om in Bollenbach aan te steken.

Een theoloog, een instrumentenmaker, een cultureel antropoloog/massagetherapeut en een net geslaagde VWO-leerling met een tussenjaar. Dit diverse gezelschap komt naar Bollenbach om een deel van de pelgrimsroute van Hildegard von Bingen te lopen.
Het was oma Douzen, afgestudeerd theoloog aan de Hogeschool van Windesheim, die het gezelschap had overgehaald af te reizen naar het land van Hildegard, de Hunsruck. In de jaren tachtig had zij een scriptie gemaakt over het werk van Hildegard. Sindsdien was de abdis uit de 12de eeuw haar blijven inspireren.

Instrumentenmaker en trombonist

Haar man Geert-Jan heeft een eigen atelier voor de bouw van historische blaasinstrumenten en pauken. Hij maakt trombones en trompetten. De bouw van hoorns heeft hij inmiddels overgedragen aan zijn assistent. Zijn mondstukken hebben wereldfaam. Zelf speelt hij ook trombone en elk jaar hadden zijn vrouw en hij een kraam op het Festival voor Oude Muziek in Utrecht. Nu zijn ze ‘slechts’ bezoekers.
Het spreekt bijna vanzelf dat het vooral de unieke muziekcomposities van Hildegard zijn die hem inspireren.

Nederlandse mystici en onderdrukte vrouwen

Dochter Nienke heeft van haar beide ouders de belangstelling voor theologie en muziek meegekregen. Zo speelt zij harp en is onder meer geïnteresseerd in Nederlandse moderne mystici als Maria de Groot. Ze heeft haar dochter Vivianne op het spoor gezet van Hildegard von Bingen toen deze voor haar eindexamen een speech wilde houden over onderdrukte vrouwen in de Rooms Katholieke kerk.

Geest van Hildegard voelbaar

Dat je de Hildegard von Bingen etappes vanuit Bollenbach ook op een heel andere manier kan lopen bewees dit gezelschap uit Amersfoort en Putten.
Op een mooie zonnige dag starten ze met etappe 2 van de route. Deze loopt van Herrstein via Niederhosenbach – de geboorteplaats van Hildegard- naar Kirn. De volgende dag besluiten ze naar Disibodenberg te gaan (etappe 5). Vandaar lopen ze de route in tegengestelde richting naar Bad Sobernheim (etappe 4).
Van de sfeer op Disibodenberg waren allen zeer onder de indruk. Het was er heel stil. Ze hebben dan ook in alle rust kunnen genieten van deze magische plek, waar volgens oma ‘ de geest van Hildegard nog voelbaar is’.

Koper en edelstenen

Hildegard geloofde sterk in de heilzame kracht van bepaalde edelstenen. Niet zo gek als je bedenkt dat ze is opgegroeid in Edelsteenland. Je kan in de Hunsruck een speciale Edelsteenroute rijden, waarbij je langs diverse slijperijen, mijnen en ateliers komt.

Hildegard beschrijft in haar beroemde boek Physica de werking van 26 edelstenen: ‘Elke steen bevat vuur en vocht. Maar de duivel schrikt terug voor edelstenen en haat en veracht ze.’

In het hart van Edelsteenland ligt het stadje Idar Oberstein. Daar besloot de pelgrimsgroep de derde dag heen te gaan. Een bezoek aan het Mineralenmuseum mocht natuurlijk niet ontbreken. En het treintje van Idar Oberstein naar Fischbach bracht hen naar een van de grootste nog te bezoeken kopermijnen van Duitsland (etappe 1).

Een bezoek aan Bingen

Een bezoek aan Bingen was het sluitstuk van de reis in het spoor van Hildegard. Aangezien Bingen buiten ons aanbad valt besloten ze dit bezoek op de laatste dag te doen.

Douzen schrijft in een appje: ‘We zijn naar Bingen gereden, hebben daar rondgelopen en zijn met de boot naar Rudesheim gevaren. Daar hebben we verschillende kerken bekeken en heerlijk aan de Rijn gezeten.’
En: ‘We kijken terug op inspireerde dagen.’
Tot slot: ‘ Graag wil ik je heel hartelijk bedanken voor de mooie gesprekken die we met elkaar hadden’.