In de jaren tachtig en negentig heb ik met mijn rolkoffertje regelmatig verre reizen gemaakt. Dat was toen nog niet zo heel gewoon als nu. En dat was toen ook nog niet zo ‘beladen ‘als nu.
Reizen is nog steeds heel belangrijk voor mij, maar dat doe ik nu op kleinere schaal, bijvoorbeeld in mijn eigen omgeving.

(Verre reizen) en de kracht van de natuur

Ook de onnavolgbare en wonderlijke kracht en schoonheid van de natuur, op postzegelformaat of juist groots en meeslepend, blijft voor mij een bron van inspiratie.
Ik wil mezelf zeker geen natuur-landschap-of dierenschilder noemen, maar beelden van vroegere ervaringen of juist van heel recente, die in mijn hoofd zijn blijven hangen, zie je vaak terug in mijn werk.

Downunder als inspiratiebron

Bovenstaande afbeeldingen zijn impressies van werk dat ik gemaakt heb nadat ik een aantal keren als rolkoffer-reiziger Australië bezocht had. Het was liefde op het eerste gezicht. Meer over mijn liefde voor dit continent lees je in het artikel over ‘Downunder als bron van inspiratie‘.

Een voorbeeld van heel ander werk, waarin ik een beeld van ‘Australië’ verwerkt en bewerkt heb zie je hieronder:

Dit schilderij is afkomstig uit de serie Stories. Meer hierover lees je hier.

Het huil-loeien van Koeien

Jarenlang had ik een passie voor de koe. Overal waar ik kwam maakte ik schetsen van koeien waar ik dan in mijn atelier mee aan de slag ging. De koe is zo’n machtig, gevoelig en intelligent dier. En heb je eenmaal een hele stal dagenlang horen huil-loeien, omdat een deel van hen naar de slacht is gebracht dan wil je nooit meer vlees eten.

Ik word nog steeds blij als ik in de Hunsruck wandel en op bosweiden, lekker beschut, koeien zie grazen. Soms wandelt zo’n hele kudde zelfs een tijdje met ons mee. In Nederland is dat beeld steeds zeldzamer aan het worden, evenals – helaas – ook in en rondom Bollenbach.

Hieronder een kleine greep uit mijn koeien-galerij. Lees meer over de koe als bron van inspiratie op deze website onder MIJNART